Wie loopt het meeste risico?

Volwassenen vertellen

  • Verhaal van Mickael

    58 jaar, had een longontsteking door pneumokokken

  • Als iemand met een gezonde levensstijl die nooit eerder ademhalingsproblemen had, had ik nooit gedacht dat ik het risico liep om longontsteking door pneumokokken te krijgen.

    Ik voelde me zo ziek dat ik niets anders kon doen dan in bed kruipen. De vermoeidheid door de ziekte vrat me helemaal op en ik had geen energie meer om terug te vechten. Vandaag, na mijn behandeling in het ziekenhuis, ben ik nog steeds herstellende en mijn immuunsysteem is erg zwak.

    Reizen maakte altijd al een belangrijk deel uit van het leven van mijn man en mij, maar momenteel onderneem ik geen enkel tripje meer tot mijn lichaam voldoende tijd heeft gehad om volledig te herstellen. Had ik geweten dat er een vaccin beschikbaar was, dan had ik zeker die gemakkelijke stap gezet om mezelf te beschermen. Ik raad anderen aan om niet zoals ik te doen, maar proactief met hun arts te praten over bescherming tegen longontsteking. Het leven is kostbaar en we hebben allemaal nog veel te veel dingen te doen.

    Catherine, 63 jaar, had een longontsteking door pneumokokken
  • Voor ik zelf een longontsteking door pneumokokken kreeg, waren een aantal van mijn vrienden me al voorgegaan. Ik heb daaruit geleerd dat deze ziekte elke persoon op een andere manier aanpakt. Dat is niet onlogisch: we zijn allemaal verschillend, met een ander gezondheidsniveau, en ons herstel verloopt dus ook anders.

    Eén van die vrienden is een zeer actieve, gezonde kerel. Het was een vreemd gezicht: hij, in het ziekenhuis, fel verzwakt door die longontsteking. Hij maakte zeer hoge koorts en was er erg aan toe. Eerlijk gezegd: ik maakte me zorgen, maar dat wilde ik hem niet tonen. Gelukkig volgde hij minutieus wat de arts hem opdroeg: hij nam al zijn medicatie, rustte maximaal en knapte stilaan weer op. Je kunt niet geloven hoe blij ik was met zijn genezing!

    Toen ik dan zélf een longontsteking door pneumokokken kreeg, wist ik uit de ervaringen van mijn vrienden wat belangrijk was voor mijn herstel: rusten en alle instructies van mijn arts volgen! Voor mij was dit veel gemakkelijker dan voor mijn vrienden: ik ben nogal gedisciplineerd. Als ik zeg dat ik iets ga doen, dan doe ik het! Tijdens mijn herstel bleef ik mijn gewone gezonde dieet volgen; ik rustte zo veel als ik kon en zorgde ervoor dat alles in huis smetteloos schoon was. Na verloop van tijd was mijn longontsteking ook alweer geschiedenis.

    Ik weet echter héél goed dat ik geluk heb gehad: mijn herstel is voorspoedig verlopen, maar bij veel mensen gaat dat een pak moeilijker. Longontsteking is een ernstige aandoening, en ik hoop het nooit meer mee te maken! Nu ik weet hoe belangrijk het is om naar mijn dokter te luisteren, weet ik ook dat het belangrijk is de vaccinatie tegen pneumokokken te vragen. Deze helpt te voorkomen dat die longontsteking met pneumokokken mij in de toekomst nog eens opnieuw te pakken krijgt.

    Chris, 72 jaar, had een longontsteking door pneumokokken
  • Toen ik in allerijl naar het ziekenhuis werd gebracht waar een röntgenfoto de diagnose "longontsteking" bevestigde, wist ik een beetje wat me te wachten stond: als kind was ik al met een longontsteking in het ziekenhuis opgenomen. Veel stress, géén leuke ervaring. Als volwassene was ik ook verrast: ik dacht "veilig" te zijn na zo'n longontsteking als kind. Dat viel dus tegen en het was angstaanjagender dan ooit. Gelukkig mocht ik na een behandeling van tien dagen in het ziekenhuis weer naar huis, naar mijn echtgenoot en mijn dochter.

    Mijn leven is nu echter niet meer hetzelfde. Ik moest mijn leven voortaan anders aanpakken om mijn gezondheid te beschermen. Ik vermijd de drukte om mezelf niet bloot te stellen aan een infectie. Ik probeer ook koude en stoffige plekken te vermijden. En veel te rusten, uiteraard. Maar absolute veiligheid bestaat niet. Ik geef elke dag les aan tientallen studenten. Het risico en het gevaar om een nieuwe longontsteking te krijgen is er constant.

    Kortom: als je al eens een longontsteking hebt gehad, moet je niet denken dat zoiets jou nooit meer kan overkomen. Neem alle mogelijke voorzorgen zodat je niet opnieuw in het ziekenhuis belandt, zoals ik. Vele mensen krijgen geen inentingen die een longontsteking door pneumokokken helpen te voorkomen. Mensen kunnen de bacterie ook meedragen zonder dat ze het beseffen. Je bent het gewoon aan jezelf verplicht om elke maatregel te nemen om je eigen gezondheid te beschermen!

    Annick ,61 jaar, had een longontsteking door pneumokokken
  • De dag dat mijn echtgenote Annick dringend in het ziekenhuis opgenomen werd met een longontsteking, was een van de meest beangstigende van mijn leven. Ik heb een paar lessen geleerd uit die periode. Ik schets er hier 5, volgens mij de belangrijkste:

    1. Een goede gezondheid is niet vanzelfsprekend. In mijn familie leven de meeste mensen lang en blijven ze doorgaans gespaard van ziekte en dringende hospitalisatie. Ook Annick was altijd actief en gezond. Het was dus een hele schok toen zij instortte wegens een longontsteking. Ik had nooit kunnen vermoeden dat wij te maken zouden krijgen met een zo ernstig gezondheidsprobleem.

    2. Longontsteking treft niet alleen oudere en ziekelijke mensen. Annick en ik waren pas vijftigers toen zij getroffen werd! Het risico is weliswaar groter voor baby's, bejaarden en chronisch zieken (en bij hen is het genezingsproces ook zwaarder). De bacterie kan iederéén infecteren.

    3. Iedereen zou moeten proberen zijn/haar risico op longontsteking te verlagen. Wij zijn sinds de longontsteking van Annick heel waakzaam en allebei gevaccineerd. Ik wil het niet meer meemaken, zo wezenloos ijsberen door het ziekenhuis, bang dat je echtgenote er niet meer van herstelt.

    4. Je gezondheid kunnen bespreken met artsen en verpleegkundigen is even belangrijk voor als tijdens een gezondheidscrisis. Ik weet niet wat ik gedaan zou hebben zonder de artsen en verpleegkundigen die mij begeleidden toen mijn vrouw dringend werd opgenomen met een longontsteking. Ik ben onze artsen ook dankbaar dat ze genoeg om ons geven om met ons te bespreken wat we best doen om te trachten een volgende longontsteking in de toekomst te voorkomen.

    5. Mijn echtgenote was er echt ellendig aan toe. Vandaag kan ze weer lachen, en dat maakt me gelukkiger dan ooit.

    Een dierbare zien worstelen om te ademen, is een verschrikkelijke ervaring. Ik wil mijn vrouw nooit meer zo zien afzien. Toen haar artsen me vertelden dat Annick het ergste achter de rug had, nam ik mezelf voor er alles aan te doen om te voorkomen dat ze nog een gezondheidsrisico zou lopen. Die belofte zal ik de rest van mijn leven nakomen!

    Leo, 61 jaar, man van Annick
  • Longontsteking is een taaie ziekte. Je voelt je ongelofelijk ellendig en het is niet gemakkelijk om ervan te herstellen. Toen ik de diagnose kreeg, besefte ik niet hoelang het zou duren om te herstellen; uiteindelijk moest ik drie maanden rusten. In bed! Dan begrijp je wel dat ik 'voorkomen' voortaan belangrijker vind dan 'genezen'. Ik respecteer nu enkele preventietips om een longontsteking te voorkomen en om te helpen de verspreiding ervan een halt toe te roepen:

    Toen deze ziekte mij te pakken kreeg, wist ik niet dat er een vaccinatie bestond om een pneumokokkenpneumonie (longontsteking door pneumokokken) te voorkomen. Ik kon het wel uitschreeuwen toen ik vernam dat mijn ziekte voorkomen had kunnen worden! Nu ik dit weet, kan ik het er tenminste over hebben met mijn huisarts.

    Ik was mijn handen zo vaak mogelijk met water en zeep om eventuele schadelijke kiemen te verwijderen. Ik vermijd ook mijn mond, neus of ogen aan te raken met mijn handen.

    Ik probeer mijn immuunsysteem zo sterk mogelijk te houden met voldoende rust, oefening en een voedzaam dieet.

    Ik was vrij jong toen ik een longontsteking kreeg, en ze kwam niet vanuit een ziekenhuis. Ik vind het daarom belangrijk om goed geïnformeerd te zijn én te blijven over de manieren waarop je ze kunt oplopen en verspreiden

    Michael, 58 jaar, had een longontsteking door pneumokokken