Laatste nieuws

Een waargebeurd verhaal over een acute longontsteking

Een longontsteking (pneumonie) kan soms uit het niets ongenadig toeslaan. Het overkwam de 52-jarige Bénédicte. Ze werd met spoed opgenomen en verbleef drie dagen in het ziekenhuis. Daarna zat ze nog anderhalve maand thuis vooraleer ze weer op de been was.

 

Sommige mensen zijn vatbaarder voor longontstekingen dan andere. Dat is bijvoorbeeld het geval bij Bénédicte. Bénédicte is 52 en komt uit Brussel. Ze lijdt al van kindsbeen af aan astma. Daarom neemt ze steeds haar voorzorgen om geen verkoudheid op te lopen. Maar telkens wanneer ze even niet op haar hoede is, nestelen de virussen of bacteriën zich in haar keel, sijpelen ze door naar haar bronchiën en belanden ze uiteindelijk in haar longen. Bénédicte heeft de afgelopen jaren al meerdere longontstekingen achter de rug. 

 

Ik heb al twee keer een acute longontsteking gehad,” herinnert ze zich. “Enkele maanden geleden overkwam me de ergste longontsteking die ik ooit heb meegemaakt. Ik draag er nog altijd de gevolgen van.

 

Bénédicte was toen werkzaam bij een energiebedrijf in de Belgische hoofdstad. Op een winterse werkdag was het bar koud buiten: het kwik schommelde rond -2 °C. Maar op kantoor was het bakken en braden. De airconditioning was namelijk defect, waardoor de temperatuur in het gebouw opliep tot meer dan 30 °C. Het verschil tussen de binnen- en buitentemperatuur was teveel van het goede voor de longen van Bénédicte.

 

Ik kreeg het plots bijzonder warm en had al snel een branderig gevoel in mijn longen. Ik wist niet wat me overkwam. Het leek in de verste verte niet op de symptomen van een astma-aanval. Ik kon amper spreken. Ik was lijkbleek. Vervolgens ben ik naar de verpleegpost gestrompeld om te rusten.

 

Maar de situatie van Bénédictie ging razendsnel van kwaad naar erger. “Ik verloor het bewustzijn. Volgens mijn collega's moest ik hoesten als een zeehond. Ze hebben de ambulance gebeld. Toen ik wakker werd, zat ik in de ambulance en had ik een zuurstofmasker op." Bénédicte was geveld door een acute longontsteking. 

 

Ze verbleef drie dagen in het ziekenhuis. Daarna kon ze thuis aan haar lange revalidatie van anderhalve maand beginnen. Dat verliep niet zonder horten of stoten. “Ik moest voortdurend in het oog worden gehouden. Mijn vrienden hebben om de beurt op me gelet terwijl ik sliep. Ik mocht drie weken lang onder geen beding uit bed. Omdat ik geen lucht kreeg wanneer ik neerlag, zat er niks anders op dan al zittend te slapen. Ook de koorts is me niet in de koude kleren gaan zitten. Een keer gaf de thermometer zelfs bijna 41 °C aan. Toen dacht ik: dit overleef ik niet.”

 

Gedurende haar hele herstelperiode was Bénédicte fysiek niet in staat om kleine huishoudelijke taken te doen.  “Ik kon mijn huishouden niet meer doen, ik kon niet koken... Mijn zoon kwam elke dag langs om iets klaar te maken. Maar eten was geen sinecure, want ik kreeg niet genoeg lucht. Zelfs praten ging moeilijk. Voor ik het wist, was ik buiten adem.

 

De pijn in haar borstkas bleef nog een hele tijd nazinderen. “Toen ik opnieuw begon te werken, had ik nog steeds borstpijn. Bovendien heb ik nog maandenlang wakker gelegen van de rugpijn.”

 

Bénédicte had wel al eens gehoord over de vaccinatie tegen longontsteking. Dat het een goed idee was om zich te laten vaccineren, was nooit in haar opgekomen. Dat is jammer, want met behulp van vaccinatie kunnen 50-plussers zich beschermen tegen de ravage die een longontsteking kan aanrichten.

 

October 2017 – 171156