Laatste nieuws

De ware impact van een longontsteking

Op haar 51ste kreeg Marie een longontsteking. Ze was bijzonder verzwakt en bleef drie weken lang aan bed gekluisterd. Een maand later is ze nog altijd niet de oude.

 

“Ik voelde ernstige pijnscheuten in mijn borststreek, te vergelijken met steken in het hart. Met die pijn begon het... Het leek alsof ik een hartaanval zou krijgen. Het was enorm beangstigend,” vertelt de 51-jarige Marie uit Luik. “Bovendien had ik last van een zware hoest en had ik moeite met ademen.” Op een ochtend in augustus 2017 stuurde Maries huisdokter haar naar de spoeddienst. De dokter dacht dat het om een longembolie ging, maar een scan wees uit dat ze een andere aandoening had, namelijk: een longontsteking.
 
Gelukkig voor Marie was alleen haar linkerlong geïnfecteerd. Aangezien ze er niet al te slecht aan toe was, stuurde het ziekenhuispersoneel haar weer naar huis. Daar kon ze zich verder verzorgen en herstellen. Maar een week later leed Marie - ondanks de antibiotica die de zorgverleners hadden voorgeschreven - nog steeds veel pijn. Ze kon op het nippertje een opname in het ziekenhuis vermijden door een nieuwe antibioticakuur te starten.  “Vervolgens ging beetje bij beetje weer beter met me. Maar het heeft lang geduurd.”
 
Drie weken lang moest Marie verplicht in bed blijven. “Ik was heel, heel zwak. Ik had geen greintje energie. Ik was zo zwak dat zelfs een doorsneeklusje als afwassen me al te veel was.” Die periode van lethargie was psychologisch een ware marteling voor de zelfstandige grafica die, tot voor kort, met volle teugen van het leven genoot.
Marie moest daarnaast verschillende weken ademhalingskine volgen. “Ik ben er uiteindelijk mee gestopt want ik had er genoeg van en het deed pijn.” Om het slijm dat de zieke long blokkeert te verwijderen, tikt de kinesist op de rug van de patiënt. “Vervolgens duwt hij keihard. Op dat moment moet je diep ademhalen om het slijm verder te verwijderen. Het is pijnlijk en vermoeiend.”
 
Na de gedwongen arbeidsonderbreking, begon Marie langzamerhand opnieuw te werken. Maar een maand later is Marie nog altijd niet de spring-in-'t-veld van weleer. “Zodra ik een paar treden op de trap neem, ben ik al buiten adem. Ik zou me graag weer kunnen bewegen zoals vroeger. Ik voel dat ik niet 100% fit ben. Bovendien hoor ik nog steeds een piepend geluid in mijn long als ik adem.” 
Door de longontsteking van Marie zat de schrik voor een besmetting er bij haar naasten goed in. “Ik was bezorgd om mijn ouders. Mijn mama had op dat moment namelijk gezondheidsproblemen. Ik was ook bang om mijn kindjes te besmetten. Jammer genoeg was mijn jongste zoon tijdens mijn longontsteking aan de lopende band ziek: hij had voortdurend last van bronchitis.”
 
Voor haar infectie had Marie er nooit aan gedacht om zichzelf of haar ouders te laten vaccineren tegen longontsteking. Toch is de eenvoudige vaccinatie tegen pneumokokken een van de beste manier om geen slachtoffer te worden van het verwoestende effect dat een longontsteking op uw leven en dat van uw geliefden kan hebben. 
 
October 2017-171130